Hoe maken anderen een keuze?

Een keuze maken of u wel of niet donor wilt worden is soms moeilijk. Iedereen heeft een eigen verhaal. Elmund Bergraaf en Robean Visschers vertellen hun verhalen.

Elmund: 'Ik wist nauwelijk iets over donatie en transplantie'

Elmund Bergraaf (38) is geregeld in de sportschool te vinden. Hoewel gezondheid hem interesseert, heeft hij zich niet verdiept over zijn donorregistratie. Maar met de komst van de nieuwe wet komt daar verandering in.

Wake up call

‘Tot voor kort kwam ik niet in aanraking met het onderwerp. Niet op de televisie, niet online. Hoe moet je dan op het idee komen om je keuze te maken in het Donorregister? Ik lees online veel over gezondheid en ondernemerschap. En daar kom je zo goed als niks tegen over donatie en transplantatie. De komst van de nieuwe wet en de publiciteit daar omheen is voor mij een wake up call.’

‘Ik heb informatie nodig om te kunnen kiezen’

Antwoord op vragen

‘Ik weet er eerlijk gezegd nauwelijks iets van. Omdat de nieuwe wet je straks hoe dan ook registreert, ook als je zelf niks doet, word ik voor het blok gezet. Nu ga ik me er wel in verdiepen. Want ik heb meer informatie nodig om een keuze te kunnen maken. Wat is het moment dat ik donor word? Hoe gaat dat in zijn werk? Wat kan ik precies doneren? Waarom zou ik dat doen? Als ik antwoord op die vragen heb, kan ik een beslissing nemen. En het aan mijn familie vertellen zodat zij weten hoe ik erover denk. Ik neig naar ja. Maar zeker weet ik het nog niet.’

Robean: 'Ik luister naar mijn gevoel'

Meester goudsmid Robean Visschers (39) aanschouwt de wereld met gortdroge humor. Het liefst vult hij het Donorregister met ja in. Maar iets in hem zegt nee. Daar baalt hij van, maar toch luistert hij naar dat gevoel van binnen.

‘Als kind heb ik de gedachte opgevat dat er misschien leven is na de dood. Die optie wil ik een kans geven. Als er inderdaad leven is in het hiernamaals, heb ik mijn lichaam nodig. Maar wanneer ik mijn hoornvlies doneer, moet ik leren omgaan met blind zijn. Het is een kinderlijke gedachte. Toch kan ik hem niet loslaten.’

‘Mijn gevoel zegt nee’

Onverklaarbare nee

‘Ik schaam me ervoor dat ik er zo over denk. Er worden levens gered met donororganen. Toch wil ik niet doneren. Het is een onverklaarbare nee. Want wat heb ik aan mijn organen en weefsels als ik dood ben? Het is hetzelfde als geld sparen terwijl je geen nabestaanden hebt, maar je geld ook niet aan een goed doel schenken. En toch luister ik naar het gevoel in mij.’

Tweestrijd

‘Soms kun je iets niet in woorden uitleggen. Dezelfde tweestrijd heb ik in mijn mening over de nieuwe donorwet. Ik vind het belachelijk dat je straks in principe donor wordt wanneer je niet met nee registreert. Tegelijkertijd is het de enige manier om meer donoren te krijgen. En je zal maar op een orgaan wachten. Dan is het je enige kans op verder leven. Tja. Het is maar net welke kant van de medaille voor jou geldt.’